HET VERHAAL VAN...

Hoe vaak komt het niet voor in Nederland? Genieten van het goede leven. Een hapje hier, een drankje daar. Niets bijzonders. Totdat je eens echt op de weegschaal kijkt. Het overkwam Richard en Ina Banis. Ze waren beide te zwaar en voelden zich niet fit genoeg. In juni 2017 stapten ze de studio van Personal Fitness Nederland op de Oude Haagweg in Den Haag binnen. Een moeilijke stap, zo zeiden ze. Maar wel eentje die hun leven heeft veranderd.

Lees hieronder het verhaal van Richard en Ina Banis

Chris Slappendel


Door Chris Slappendel

Een gezellig stel, zo zou ik Richard en Ina willen typeren. Ze zaten bijna anderhalf jaar geleden voor me in de studio en wilden afvallen.Tijdens het gesprek kwam naar boven dat het niet alleen om afvallen ging. Ina had last van stress en Richard eigenlijk ook, al gaf hij dat toen niet zo onomwonden toe. Vooral Richard z’n meetwaarden stonden ver in het rood.

Recent sprak ik ze weer. Twee levensgenieters die graag op vakantie gaan en diepzeeduiken. Het gesprek dat ik dit keer met ze had, was het tweede interview dat we doen om onze klanten meer aan het woord te laten. Juist omdat er zoveel mensen net als Richard en Ina in Den Haag en omstreken rondlopen. Mensen die weten dat de levensstijl waarin ze zitten niet gezond genoeg is maar die niet weten hoe ze eruit kunnen komen.

Belangrijke veranderingen

Richard, in het dagelijks leven werkzaam bij een zorginstelling, trapt af. “Ik ben al aardig wat kilootjes afgevallen. Toch zijn er nog steeds momenten die voor gevaar zorgen. Ik hou bijvoorbeeld van lekker bier, niet van pils. Dus als het weekend begint, drink ik graag een speciaal biertje. En als ik niet oppas, dan drink ik dat ook op zaterdag en zondag. Ook vakanties blijken momenten te zijn waar het lastig is. Gelukkig is het nu telkens tijdelijk. Omdat het nu veel gemakkelijker is om weer terug naar die nieuwe mindset van ‘gezond leven’ te gaan.”

Workshop VoedingBijna een jaar geleden, tijdens een workshop ‘Gewoon Doen’ (waar wordt ingegaan op de principes die ten grondslag liggen op een gezond, gelukkig en succesvol leven) vertelde een openhartige Richard over zijn werk en de moeite die hij met bepaalde situaties had. “Mijn stijl van leidinggeven paste niet helemaal in de functie als manager die ik toen had. Ik was alleen maar bezig met het oplossen van problemen van anderen en daardoor kon ik niet doen wat ik wilde. Dat leverde zoveel stress op. Er kwam een andere functie vrij en daar ben ik ingesprongen. Ik heb in m’n leven twee keer echt naar mezelf geluisterd en twee keer waren dat de beste beslissingen die ik in mijn leven heb genomen. Met Ina heb ik er toen over gesproken en die zei me dat ik het moest doen. Ik ben nu praktijkverpleegkundige en ben m’n managementrol kwijt. Nu coach ik mensen en dat bevalt me uitstekend. Ik heb geen stress, kan mensen helpen en voel me als een vis in het water. Er zit ook een kleine keerzijde aan: tegenwoordig loop ik veel meer en daardoor vergeet ik soms water te drinken. Dat moet nog wel weer in m’n systeem komen.”

Menu als boodschappenlijst

Natuurlijk was ik ook benieuwd hoe dat veranderen er in de praktijk uitziet. Richard en Ina gaven destijds tijdens het intakegesprek aan dat ze van lekker eten hielden en dat Richard graag ook lekkere dingen kookte. Maar ook dat het dan allemaal op ging. Dus een tweede en soms een derde keer opscheppen werd op een gegeven moment ‘gewoon’. Dat is nu niet meer, vertelt Richard. “We hebben nu andere patronen. We weten wat we wel en niet moeten eten. Dat komt door de voedingsadviezen. Er staan ook vaak heerlijke recepten op, al is het soms wat minder. Laatst had ik rodekoolrisotto met garnalen gemaakt en na twee happen ben ik maar een tosti gaan maken…”

Toch was ‘anders eten’ echt wel een ding. Richard en Ina schrokken met name in het begin van de extra kosten van met name groente en fruit. Ze volgden het advies tot op de letter en kwamen er bijvoorbeeld achter dat een doosje bramen van 150 gram al snel zes euro kostte. Ook viel de smaak van bepaalde stukken fruit vies tegen en kreeg Ina zelfs last van haar tandvlees bij het eten van ananas en mandarijnen.

Toch overkwamen ze deze problemen en zitten ze nu in een patroon waarin ze haarfijn weten hoe, wat en wanneer ze eten. Zelfs zonder erbij na te denken. “De menu’s worden tegenwoordig uitgeprint en dienen niet langer meer als leidraad maar als boodschappenlijst!”, aldus Ina die volgens Richard net iets strenger dan hijzelf is. “Je ziet het bijvoorbeeld met water drinken. Dan kom ik thuis en dan zie ik Ina weer water drinken en dan denk ik… oja, dat had ik ook moeten doen. Dan ben ik het weer vergeten op m’n werk en dan drink ik thuis weer wat extra water.”

“We hebben nu andere patronen. We weten wat we wel moeten eten, we weten wat we niet moeten eten. Dat komt door de voedingsadviezen.”

Discipline in genieten

Wat opvalt, is dat ze erg regelmatig eten. Vijf tot zes keer dag iets eten is tegenwoordig normaal bij Richard en Ina. Daardoor is hun spijsvertering veel beter gaan werken.

Wat ook opvalt, is dat Richard en Ina nog steeds genieten van de lekkere dingen. Of beter gezegd: ze genieten veel meer van de lekkere dingen omdat het nu weer bijzonder voor ze is geworden. Tijdens het gesprek gaat het dan ook over biertjes, boterhammen met hagelslag of pindakaas, bonbons, marsepein, jus en andere, niet altijd gezonde dingen. “Toch denk ik dat we vroeger niet echt ongezond aten, wel vaak teveel”, vertelt Ina die wordt aangevuld door Richard door te zeggen dat wat ze nu eten wel veel gezonder is. Daarbij gebruiken ze nu bv. een airfryer en hebben ze de friteuse het huis uit gedaan.

Richard en Ina zijn nu veel beter in staat zijn om daadwerkelijk de momenten te kiezen om te genieten van de lekkere, vaak wat ongezondere dingen. Of dat nu van een lekker biertje is of van een boterham met hagelslag. Waardoor ze er veel meer van zijn gaan genieten dan toen het een gewoonte voor ze was.

 

Resultaten

Ofschoon het verschil bij Richard het meest zichtbaar is, valt op dat Ina der meetresultaten echt uitstekend zijn. Ina kwam destijds binnen en wilde zo’n vijf kilo afvallen. Dat zijn er inmiddels tien geworden. “Op een gegeven moment merkte ik dat teveel ging afvallen en toen ben ik weer bewust wat meer gaan eten om niet te dun te worden. Ik heb daarin uiteindelijk zelf de regie genomen en ik voel me daar prima bij.”

Ook Richard is zo’n elf tot twaalf kilo afgevallen. Met name de combinatie van coaching, voeding en beweging wordt door Richard erg gewaardeerd. “Ik zie anderen nog steeds zwoegen omdat ze de verplichting hebben om naar ‘de sportschool’ te gaan. Omdat ze het moeten. Bij ons is dat niet zo. We vinden het leuk, we kijken er iedere week naar uit om te mogen trainen bij Musa.” Ina zegt bijvoorbeeld iedere woensdag op haar werk: “Ik ga vanavond sporten dus ik ga op tijd naar huis!”, om daarmee aan te geven dat de wekelijkse training bij Personal Coach Musa Kaya een geïntegreerd onderdeel in hun leven is geworden.

Toch is Richard ook wel kritisch. Hij vindt dat hij wel wat meer afgebeuld mag worden. Dat hij als hij thuis is het gevoel heeft dat hij echt wat heeft gedaan. Dat hij de trap niet meer opkan… Zo te horen, heeft Musa de volgende keren een leuke uitdaging die hij graag oppakt!

Musa Kaya

Elkaars steunfiguur

In december wordt er door de studio’s weer aandacht gegeven aan het belang van steunfiguren. Steunfiguren zijn mensen die er altijd zijn op de momenten waar het even niet zo lekker gaat en die je dus helpen om op ‘het rechte pad’ te blijven. Richard en Ina zijn al 25 jaar bij elkaar en kennen elkaar door en door. Je mag verwachten dat partners elkaar helpen maar in de praktijk zien we vaak dat het juist niet gebeurt. Ina en Richard doen dat gelukkig wel. “Ina helpt me eraan te herinneren dat het toch wel weer goed is om bepaalde oefeningen te doen. Ina waakt over de discipline, ook wat eten en drinken betreft. Af en toe heb ik een rem nodig: doe dat nou niet. Of een gaspedaal: ga nou eens oefeningen doen!”

Ze dacht vaak voor een training: “Och, ik zal wel aangekomen zijn” en dan was ze juist afgevallen.

Toch is het niet alleen eenrichtingsverkeer. Richard is ook Ina der steunfiguur. Richard vond met name in het begin dat Ina teveel bezig was met haar gewicht. Ze dacht vaak voor een training: “Och, ik zal wel aangekomen zijn” en dan was ze juist afgevallen. “Mensen zagen wel aan mij dat ik was afgevallen maar niet aan Ina. Dat stak een beetje waardoor ze meer wilde afvallen. Ik moest dat een beetje temperen.”

Ina beaamt dat. “Collega’s die me nu lang niet hebben gezien, die zien en zeggen vaak dat ik ben afgevallen. Toen was dat niet zo. Als ik in de spiegel naar mezelf kijk, dan kijk ik altijd naar m’n buik die me altijd op een of andere manier dwars zit. Richard helpt me dan en zegt me dan te stoppen met naar m’n buik te kijken. En dat helpt. Ik kijk dan naar m’n achterste die inmiddels hartstikke strak is geworden. En dat helpt!”

Ook hielp Richard toen Ina met een polsblessure kampte. Ina kon bepaalde oefeningen niet meer doen en Richard motiveerde haar om dan andere oefeningen te gaan doen. Hij prentte haar in dat ze daarin zelf het voortouw kon nemen en dat advies heeft ze ter harte genomen waardoor Ina nu veel makkelijk andere oefeningen doet als het haar uitkomt. “Ina is nu veel meer haar eigen fitness coach geworden en dat is prachtig om te zien.”

Wat ook mooi om te zien is, is dat Richard en Ina veel respect voor elkaar hebben. Ze praten veel met elkaar, maken afspraken met elkaar en spreken elkaar aan op de dingen die niet goed gaan. Maar bovenal hebben ze veel plezier met elkaar en dat straalt eraf!

Richard en Ina, een prachtig stel dat een prachtige ontwikkeling heeft doorgemaakt!